Νέα, Πολιτική, Οικονομία, Διεθνή

Λίνεν: Στα χρόνια μου οι παίκτες δεν εξέφραζαν πολιτικές απόψεις

Για τις προπονητικές ικανότητες του Έβαλντ Λίνεν μπορείς να εκφράσεις ενστάσεις. Αμφιβολίες. Ακόμα και κραυγές -αν είσαι από τους χιλιάδες προπονητές που (συμφωνεί ότι) υπάρχουν στην Ελλάδα. Δεν μπορείς να μην παραδεχθείς κάτι άλλο όμως: Ότι είναι ωραίος τύπος! Και ισχυρή υποψηφιότητα -απόντος και του Ρεχάγκελ- για έναν από τους πιο συμπαθείς Γερμανούς που… περιλαμβάνονται στην επικαιρότητα της χώρας μας.

Αρκούν λίγα λεπτά κουβέντας μαζί του. Και σε πείθουν για τα καλά δυο ώρες σαν αυτές που τέθηκε απέναντι από τους σπουδαστές του Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ. Με χιούμορ. Αυτοσαρκασμό. «Σφήνες» ελληνικών όταν ήθελε να δώσει έμφαση. Μερικά «fucking» (όταν τον συνέπαιρνε το πάθος). Και απουσία οποιουδήποτε δισταγμού να εκφράζει την άποψή του, σαν αυτή που τον έκανε «ενοχλητικό» από τότε που ήταν ποδοσφαιριστής.

«Στα χρόνια μου δεν συνηθιζόταν οι παίκτες να εκφράζουν πολιτικές απόψεις. Όταν έπαιζα στην Γκλάντμπαχ και ήμουν αρχηγός, υπήρξαν οπαδοί που απείλησαν πως θα δώσουν πίσω το διαρκείας τους αν συνέχιζα να μιλάω. Όταν σε κριτικάρουν οι εχθροί σου όμως, πάει να πει ότι κάτι κάνεις καλά», λέει κλείνοντας το μάτι.

Πριν διηγηθεί την ιστορία «για κάποιον δημοσιογράφο το 1979 -όχι πολύ ευφυή- που έγραφε ένα ματς στο οποίο έπαιζα. Δεν ήμουν καλός και αντικαταστάθηκα από έναν νεαρό που ήταν φαντάρος κι ο οποίος τελικά σκόραρε! Ε, την άλλη μέρα έγραψε πως «ο ειρηνιστής έχανε τις ευκαιρίες, μέχρι που μπήκε ο στρατιώτης και έβαλε το γκολ».

Ή την άλλη που κλήθηκε στην προεπιλογή για την εθνική Γερμανίας το 1978. Τότε που «υπήρχε μια ομοσπονδία με πολλά αμφιλεγόμενα μέλη και το Μουντιάλ θα γινόταν στην Αργεντινή. Μια χώρα όπου υπήρχε δικτατορία, με φυλακίσεις ανθρώπων, δολοφονίες κλπ. Τους είπα «εντάξει, να πάμε, αλλά όχι μόνο να παίξουμε μπάλα και να περάσουμε καλά. Να πούμε και τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα». Δεν το εκτίμησαν…

Άλλωστε του έλεγαν πάντα «αν θέλεις να μιλάς, να πας στην Ανατολική Γερμανία». Κι εκείνος τους έλεγε «όχι, δεν θέλω να πάω εκεί, διότι δεν θα μπορώ να εκφράζω τη γνώμη μου». Ένα δικαίωμα που αν το αφαιρούσε, όπως λέει, από τους ανθρώπους στη χώρα του, «το 50% δεν θα το καταλάβαινε. Γιατί δεν το χρησιμοποιεί».

Πώς θα γινόταν όμως να ξεκινήσει η κουβέντα με πολιτική και να μην φτάσει στον Γιώργο Κατίδη; Και πώς θα γινόταν ο Έβαλντ Λίνεν να εκφράσει… στρογγυλεμένη (και όχι ευθέως όπως πάντα) την άποψή του;
«Δεν πιστεύω ότι η κίνηση του Κατίδη είχε πολιτικό περιεχόμενο. Το ξεσήκωσε από το youtube, όπου κυκλοφορούν διάφορες τέτοιες ανοησίες. Το κακό είναι πως δεν είδε κι άλλα σχετικά βίντεο που δείχνουν ανθρώπους συγκεκριμένου κόμματος να ασκούν λεκτική βία ή να χτυπούν βουλευτές στην τηλεόραση», αναφέρει προβληματισμένος

Πηγή – Protothema.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει