Νέα, Πολιτική, Οικονομία, Διεθνή

Μαγειρική… το κλειδί της διατήρησης

Πόσες φορές αλλάζοντας τον τρόπο που μαγειρεύετε και τίποτε άλλο είδατε την κοιλιά και τους γοφούς να στρογγυλεύουν; Ο τρόπος μαγειρέματος αποτελεί μία ουσιαστική παράμετρο που μπορεί να επηρεάσει δραματικά το σύνολο των προσλαμβανόμενων θερμίδων.

Εάν το αγαπημένο σας φαγητό είναι ο μουσακάς, αυτός που τρώτε στο εστιατόριο έχει περίπου 700 θερμίδες, ενώ αυτός που παρασκευάζετε με προσεκτικό τρόπο στην κουζίνα σας δεν ξεπερνά τις 400 θερμίδες.

Ο τρόπος μαγειρέματος μετρά

Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία μαγειρέματος, τόσο περισσότερη ποσότητα λαδιού εισέρχεται στο τρόφιμο και τόσο περισσότερο αυξάνεται η θερμιδική του αξία. Έτσι το τηγάνισμα προσθέτει περισσότερες θερμίδες από ότι το ψήσιμο και το βράσιμο. Ωστόσο, η γεύση που προσφέρουν τα τηγανιτά φαγητά για τους περισσότερους είναι ασυγκρίτως ανώτερη από τα ψητά, τα βραστά ή τα φαγητά σχάρας.

Όμως το τηγάνισμα δεν αυξάνει μόνο το θερμιδικό κόστος της τροφής, αλλά αυξάνει και την περιεκτικότητα της τροφής σε επικίνδυνα συστατικά όπως κορεσμένα και trans λιπαρά. Χωρίς να συμβαίνει απαραίτητα το ίδιο σε όλα τα τρόφιμα.

Πιο συγκεκριμένα τηγανίζοντας κρέας ή ψάρι ελάχιστα αλλάζει το περιεχόμενο σε λιπαρά του τροφίμου. Αντίθετα τηγανίζοντας πατάτες, λαχανικά και ψωμί τα λιπαρά και οι θερμίδες των τροφίμων εκτοξεύονται. Έτσι μία τηγανιτή πατάτα περιέχει 15% λίπος, μία ψητή 5%, ενώ μία βραστή ίχνη.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα λαχανικά που έχουν το χαρακτηριστικό να απορροφούν μεγάλη ποσότητα από το λάδι που τηγανίζονται και με τα φαγητά που έχουν κρούστα αλευριού ή ψωμιού όπως το σνίτσελ, οι τυροκροκέτες, τα onion rings και οι αυγόφετες.

Τι υλικά θα χρησιμοποιήσετε;

Το είδος το λαδιού και ο χρόνος χρησιμοποίησης του είναι μια ακόμη παράμετρος που επηρεάζει την ποιότητα του πιάτου μας. Το ελαιόλαδο είναι πιο ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες από τα σπορέλαια, αλλά ακόμα κι αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται περισσότερο από 3-4 φορές.

Τα πολυχρησιμοποιημένα φτηνά σπορέλαια των εστιατόριων (κυρίως γρήγορης εστίασης) μειώνουν την θρεπτική αξία των τροφίμων που τηγανίζονται (πχ. πατάτες) και τα μετατρέπουν σε τρόφιμα προς αποφυγή όχι μόνο για τις θερμίδες τους αλλά κυρίως για την ποιότητά τους.

Γίνεται σαφές λοιπόν ότι το βράσιμο κυρίως, αλλά και το ψήσιμο (είτε στο φούρνο, είτε στη σχάρα) αποτελούν έξυπνους τρόπους μαγειρέματος που μπορούν να σας «σώσουν» από περιττές θερμίδες συγκριτικά με τα τηγανιτά. Ακόμη και τα μαγειρευτά φαγητά μπορούν να συγκριθούν με τα τηγανιτά εφόσον είμαστε προσεκτικοί στην ποσότητα ελαιόλαδου που προσθέτουμε.

Παράλληλα, για να μπορέσετε να νοστιμέψετε τα φαγητά σας μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λαχανικά που δίνουν γεύση όπως το κρεμμύδι, το πράσο, οι πιπεριές, τα μανιτάρια, μπαχαρικά και βότανα. Επίσης, αν το τηγάνισμα γίνεται στο σπίτι μας με αγνά υλικά τότε ακόμα και τα τηγανιτά φαγητά μπορούμε να τα γευόμαστε ακόμη και σε μια δίαιτα αδυνατίσματος.

Συγκεκριμένα μάλιστα για τις αγαπημένες μας τηγανητές πατάτες, έχει βρεθεί ότι οι ψιλοκομμένες πατάτες έχουν διπλάσιο ποσοστό λίπους από τις χοντροκομμένες (15% έναντι 8%) και αν μάλιστα μετά το τηγάνισμα της στραγγίξουμε σε διηθητικό χαρτί (χαρτί κουζίνας) το λίπος πέφτει στο 5% περίπου. Αν μάλιστα χρησιμοποιήσουμε ελαιόλαδο (και όχι τα φτηνά πολυχρησιμοποιημένα σπορέλαια των εστιατορίων), τότε οι «απαγορευμένες» πατάτες τηγανιτές αποκτούν μια πιο θρεπτική διάσταση.

Αξίζει λοιπόν να δώσουμε σημασία στον τρόπο που μαγειρεύουμε χωρίς απαραίτητα να στερούμαστε γεύση και παράλληλα να συντηρούμε τις θερμίδες σε λογικά πλαίσια.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει