Μια συγγραφέας από τη Βέροια που φτιάχνει παραμυθένιες ιστορίες



Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2021, 16:30

«…Για χάρη των παιδιών, άρχισα να φτιάχνω ιστορίες. Τις έπλαθα, τις μαγείρευα, τις ξεφούρνιζα και τις σέρβιρα: Ιστορίες σοβαρές, αστείες, φανταστικές, αληθινές, καθημερινές και κυριακάτικες, ιστορίες για γέλια ή για κλάματα».

Η Χρυσάνθη Πρωτοψάλτου είναι παιδαγωγός προσχολικής αγωγής και εργάζεται από το 2000 σε παιδικούς σταθμούς του Δήμου Βέροιας. Παράλληλα με την εργασία της γράφει ιστορίες για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας (3-10 ετών) σε πεζό και έμμετρο λόγο, ενώ έργα της έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς μεταξύ των οποίων και ο 63ος διαγωνισμός της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Το ζητούμενο της Χρυσάνθης είναι οι ιστορίες και η συγγραφή. Η ίδια με τρυφερότητα και με τρόπο ουσιαστικό συστήνεται και μιλάει για την αγάπη της για τα παιδιά και τη συγγραφή:

«Γεννήθηκα στη Βέροια, την εποχή της ασπρόμαυρης τηλεόρασης. Μεγάλωσα, παίζοντας “τζαμί” και “χώρες” στη γειτονιά, περνώντας καλοκαίρια ποτισμένα απ’ τη μυρωδιά του ροδάκινου και χειμώνες μουσκεμένους απ’ το ατέλειωτο βεροιώτικο ψιλόβροχο.

»Πέρασα τα χρόνια των σπουδών και των αναζητήσεων στη Θεσσαλονίκη και κάπου εκεί που οι αναζητήσεις τελειώνουν κι αρχίζει -για τους πιο πολλούς- η προσγείωση στην ενήλικη πραγματικότητα, γνώρισα τον Χρήστο κι αποφασίσαμε να συμπορευθούμε στη ζωή. Λίγο αργότερα, ο ερχομός των γιων μας μας μετέτρεψε από συνοδοιπόρους σε οικογένεια…

»Μια οικογένεια που αγαπούσε τις ιστορίες. Έτσι λοιπόν κι εγώ, για χάρη των παιδιών, άρχισα να φτιάχνω ιστορίες. Τις έπλαθα, τις μαγείρευα, τις ξεφούρνιζα και τις σέρβιρα: Ιστορίες σοβαρές, αστείες, φανταστικές, αληθινές, καθημερινές και κυριακάτικες, ιστορίες για γέλια ή για κλάματα…

»Ο Νίκος κι ο Γιάννης τώρα πια μεγάλωσαν… Οι ιστορίες, όμως, όχι. Οι ιστορίες ψάχνουν ακόμα παιδικά αυτιά για ν’ ακουστούν. Μα έχω την τύχη να δουλεύω σ’ έναν παιδικό σταθμό κι έτσι δεν περνάει μέρα δίχως κάποιος μικρός, πρόθυμος μα κι απαιτητικός ακροατής να με πλησιάσει και κάπως συνωμοτικά να με ρωτήσει: “Κυρία, θες να φτιάξουμε μια ιστορία;”».

Η συγγραφή είναι η μεγάλη μου αγάπη

«Στα παιδιά αρέσουν οι ιστορίες και είναι πολύ σημαντικές για το μεγάλωμά τους, είναι ένα κομμάτι στο οποίο η φαντασία μπορεί να κάνει τα πάντα. Βλέπω γενικά ότι οι άνθρωποι διαβάζουν στα παιδιά τους, μερικές φορές βέβαια, επειδή η παραγωγή είναι τεράστια, υπάρχουν και πράγματα τα οποία : η ποιότητά τους είναι πιο αμφίβολη.Τα παιδιά από τα τρία ως τα έξι έχουν μια καταπληκτική ικανότητα να απορροφούν σαν σφουγγάρι, όμως στερούνται ακόμη της ικανότητας να κρίνουν αυτό το οποίο ακούνε. Γι ΄αυτό θα πρέπει ένας ενήλικας να φιλτράρει οτιδήποτε πριν φτάσει στο παιδί».

Ένα απίθανο διαχρονικό βιβλίο

«Πέρα από τα βιβλία της δικής μου παιδικής ηλικίας. την Πολυάννα, τη Μικρή Πριγκίπισσα, αυτόν τον οποίο ανακάλυψα ως διαχρονικό, γιατί τον διάβαζα εγώ ως παιδί και τον διάβαζα και στα παιδιά μου και το χαιρόμασταν όλοι πάρα πολύ, ήταν ο Μικρός Νικόλας.

Είναι απίθανος. Αν σκεφτεί κανείς ότι γράφτηκε γύρω στο ΄50, πόσο απίστευτα διαχρονικός είναι ένας μικρός ηλικίας 70 χρόνων…».



Τα όνειρα της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου

«Μια επιδίωξη αυτή τη στιγμή, η οποία έχει ξεκινήσει και με το μεταπτυχιακό της δημιουργικής γραφής, είναι να συνεχίσω γιατί έχω ξεκινήσει ήδη να γράφω πλέον και για ενήλικες. Αυτό είναι ένα προσωπικό όνειρο που με ευχαριστεί, με καλύπτει και θέλω να το συνεχίσω. Από εκεί και πέρα νομίζω ότι μεγαλύτερη επιδίωξη από το  να ξυπνάς κάθε μέρα και να μπορείς να ζήσεις την κάθε σου μέρα δεν υπάρχει. Ειδικά όπως έχουν γίνει τα πράγματα τον τελευταίο καιρό κάθε μέρα έχει την αξία της και πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή με τους ανθρώπους που θέλουμε κοντά μας. Μέχρι εκεί, δεν έχω άλλες επιδιώξεις.

»Νομίζω ότι το διάβασμα είναι μια ανακάλυψη. Ορισμένες φορές στα διαβάσματά μου -και από μικρή ακόμα- έβρισκα ανθρώπους, χαρακτήρες οι οποίοι ήταν άνθρωποι σαν εμένα, με την έννοια ότι πολλές φορές  πράγματα που με προβλημάτιζαν με μπέρδευαν και δεν μπορούσα να τα πω. Ανακάλυψα χαρακτήρες οι οποίοι τα ζούσαν και αυτοί. Το διάβασμα αλλά και η γραφή, το να κάτσει κάποιος να γράψει, είναι μια τρομερή μέθοδος ψυχοθεραπείας. Πώς να λύσεις ζητήματα που τα έχεις μέσα σου και τα κουβαλάς; Μπορείς να κάνεις μια νέα ιστορία, να γράψεις κάτι που σου συνέβη με ένα διαφορετικό τέλος. Μπορείς μέσα στην ψυχή σου να δώσεις  ένα διαφορετικό τέλος σε κάτι που δεν σου αρέσει και σε βασάνιζε.

»Έχουμε πρόβλημα με την επικοινωνία ως άνθρωποι. Περιφερόμαστε γύρω από τον εαυτό μας, γύρω από το εγώ μας. Ίσως είναι ένας τρόπος και αυτός να διορθώσουμε πράγματα που μας βασανίζουν. Άλλωστε ένα βιβλίο είναι ένα δώρο που μπορείς να το ανοίξεις πάρα πολλές φορές.

 Ιστορίες της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου που έχουν εκδοθεί:

•    Ο Μικρός Γαλάζιος Δράκος  εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί», 2008

•    Η Καμηλοπάρδαλη Με Τις Εφτά Ουρές εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί» 2009

•    Η Μάγισσα Κρεμμυδομπιζέλω Και Οι Καροτίνοι εκδόσεις «Μοντέρνοι Καιροί» 2010

•    Η Μάγισσα Κρεμμυδομπιζέλω Και Οι Καροτίνοι εκδόσεις «Χάρτινη Πόλη» 2016

•     Η Μάγισσα Γύρισα Μαγείρισσα εκδόσεις «Γράφημα» 2017

•     Ο Μάγος του 13 εκδόσεις «Μεταίχμιο» 2019

•    Παίζουμε Χώρες; εκδόσεις «Μεταίχμιο»2020

•    Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς (λαϊκό παραμύθι-συμμετοχή σε συλλογικό έργο) ψηφιακή έκδοση ebooks4greeks.


Το βιβλίο «Παίζουμε Χώρες», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», αφηγείται μια ιστορία για παιδιά, αλλά όχι μόνο. Μέσα από το παιχνίδι «Χώρες» -ένα παιχνίδι της γειτονιάς της παιδικής ηλικίας της συγγραφέως- αναφέρεται στην ξενοφοβία και τα συναισθήματα που γεννά, αλλά όχι μόνο. Η συζήτηση των πέντε μικρών φίλων δίνει φωνή σ’ όποιον διστάζει να πει δυνατά αυτό που πιστεύει, από φόβο μη δυσαρεστήσει τους άλλους. Αλλά όχι μόνο. Περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο η αφήγηση αυτή, μέσα από την αβίαστη κουβέντα και το παιχνίδι των παιδιών, οδηγεί τον αναγνώστη να δει το ίδιο γεγονός από δυο διαφορετικές πλευρές. Και ν’ αντιληφθεί πόσο εύκολο είναι στ’ αλήθεια, έτσι απλά, απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, να βρεθεί κανείς από τη θέση του κρίνοντος στη θέση του κρινόμενου.

Το «Παίζουμε Χώρες» είναι το δεύτερο βιβλίο της Χρυσάνθης Πρωτοψάλτου από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», με ήρωες τον κύριο Ευτύχη και τα παιδιά της οδού Ελπίδας. Στη γειτονιά, στο παιχνίδι ή στο σχολείο, η παρέα των παιδιών έρχεται αντιμέτωπη με σημαντικούς προβληματισμούς και θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία. Όμως με σύμμαχο τη φαντασία και τη βοήθεια του  κυρίου Ευτύχη, του «Μάγου της γειτονιάς», τα παιδιά της οδού Ελπίδας καταφέρνουν να βρουν τη λύση.

Χρυσάνθη Πρωτοψάλτου

Παίζουμε «Χώρες»;

Εικονογράφηση: Γεωργία Στύλου

Κατηγορία: Λογοτεχνία για παιδιά

Σειρά: Διαβάζω ιστορίες

(Ηλικία: από 7 ετών, ISBN: 978-618-03-2167-8, Εξώφυλλο: Μαλακό,

Σχήμα: 14 x 20,5, Σελίδες: 56, Τιμή: 7,70 €)

Χρόνος έκδοσης: Μάρτιος 2020

Ο Μάγος του 13

Τα παιδιά της οδού Ελπίδας περιμένουν να χιονίσει. Ονειρεύονται να παίξουν χιονοπόλεμο, να κάνουν «αγγελάκια» στο χιόνι, να φτιάξουν χιονανθρώπους, χιονονάνους και χιονοξωτικά. Μα απ’ το πρωί, το μόνο που κάνει είναι κρύο, πολύ πολύ κρύο… Ώσπου ο κύριος Ευτύχης, που μένει στο νούμερο 13 της οδού Ελπίδας, βγαίνει στο παράθυρό του κι η μικρή γειτονιά γίνεται ένας τόπος μαγικός, ένας τόπος που όλα μπορούν να συμβούν…

 

 

 

 



Zougla.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει