Νέα, Πολιτική, Οικονομία, Διεθνή

Ουδέν κακόν αμιγές καλού

Tου Νίκου Χασιώτη,

Θλίψη και απογοήτευση, αλλά συνάμα και οργή προκαλούν στον κοινό νου όσα ακούστηκαν την Κυριακή το απόγευμα στην συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ.

Εκατομμύρια Έλληνες κρέμονταν από τα χείλη του πρωθυπουργού να ακούσουν τι να περιμένουν από την επόμενη μέρα, αλλά το μόνο που άκουσαν είναι ότι τα νέα μέτρα στοχεύουν στη μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος. Μια έννοια που πρόσφατα μπήκε στο λεξιλόγιο των πολιτικών μας, μιας και τα στοιχεια εκεί δίνουν την εικόνα ότι κάτι πάει καλά στην οικονομία. Η μισή αλήθεια έχει όμως την ίδια αξία με ένα μισό ψέμα.

Το γεγονός λοιπόν ότι το κράτος κατάφερε σχεδόν να εκμηδενίσει το πρωτογενές έλλειμμα, δηλαδή το έλλειμμα αφαιρουμένων των δόσεων των δανείων προς τους δανειστές του, από μόνο του δε λέει τίποτα. Κι αυτό γιατί η μείωση προήλθε εν μέρει από έκτακτα μέτρα, δηλαδή την υπερφορολόγηση των νυκοκυριών και παράλληλα την στάση ή μείωση πληρωμών του δημοσίου σε πολλούς προμηθευτές του και σε άλλες υποχρεώσεις του. Επομένως και αυτή η μείωση που επήλθε δεν είναι πραγματική και δεν είναι βιώσιμη.

Κατά τα άλλα το έλλειμμα συνεχίζει να κινείται εκτός στόχων, η ανεργία καλπάζει, το χρέος αγγίζει πρωτοφανή επίπεδα, η ύφεση παραμένει υψηλή, ο πληθωρισμός δεν αποκλιμακώνεται σημαντικά, τα spreads και τα CDS εκτοξεύονται, το χρηματιστήριο καταρρέει διαρκώς και όλα δείχνουν πως το μοιραίο δεν θα αργήσει να γίνει.

Μια εξέλιξη που δεν ήταν δύσκολο να προεξοφληθεί από τους γνώστες των πραγμάτων εδώ και δύο χρόνια.

Διότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που την Κυριακή από τη ΔΕΘ κατηγορούσε τους πολιτικούς που τα τελευταία χρόνια δεν κάνανε τις αλλαγές που έπρεπε για να εξυγιανθεί το κράτος, ήταν ο πρώτος που διαρκώς εναντιώνονταν στην στήριξη των τραπεζών, στο πάγωμα μισθών και συντάξεων στο δημόσιο, στις αποκρατικοποιήσεις, στην αύξηση του ΦΠΑ, στις αλλαγές στο ασφαλιστικό, στο ΕΤΑΚ και σε πολλά άλλα δρομολογημένα μέτρα από τις αρχές του 2009. Έτσι έχασε την έξοθεν καλή μαρτυρία και την εμπιστοσύνη των αγορών. Ακόμα και σε αυτόματο πιλότο να έμπαινε η οικονομία με όλα τα μέτρα ειλημμένα από το 2009, μέτρα που ο ίδιος κατήργησε, η Ελλάδα πιθανότατα δεν θα είχε μπει καν σε περιπέτειες. Τώρα δυστυχώς είναι αργά για κάθε μεταρρύθμιση. Too little, to late (πολύ λίγα, πολύ αργά) που λένε και η ξένοι. Και πόσο μάλλον όταν η όποια μεταρρύθμιση προωθείται, παραμένει συνήθως μόνο ως νόμος και δεν εφαρμόζεται στην πράξη, ενώ και οι εξαγγελθείσες εδώ και αρκετούς μήνες μεταρρυθμίσεις συνεχώς αναβάλλονται για αργότερα με τρόπο εκνευριστικό και για τον πλέον καλόπιστο.

Η Ελλάδα λοιπόν οδηγείται μέρα με τη μέρα σε μαρασμό άνευ προηγουμένου, η Ευρώπη από τη μεριά της πανικόβλητη κοιτάει να γλυτώσει από τις παράπλευρες απώλειες και ο μόνος που επιχαίρεται από την κατάσταση είναι η Αμερική, που με από μηχανής θεό για αυτήν Ελλάδα, είδε να γλυτώνει από τη άμεση χρεοκοπία κυρίως λόγω της μετατόπισης της κρίσης χρέους και της τραπεζικής κρίσης από την Αμερική στην Ευρώπη, κάτι που έγινε κυριολεκτικά από το πουθενά.

Ίσως και αυτό να είναι το μόνο θετικό της υπόθεσης, ότι τελικά η ελληνική οικονομία καταρρέοντας και παρασύροντας στο γκρεμό μαζί της και όλη την Ευρώπη, δρα ευεργετικά και για τους Έλληνες ομογενείς στην Αμερική. Ελπίζουμε τουλάχιστον αυτοί να αναγνωρίσουν κάποτε τις υπηρεσίες που τους παρείχαμε.

Νίκος Χασιώτης
Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Κολονίας
Πρώην Στέλεχος ΕΚΤ
Πρωην Σύμβουλος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
Κάτοχος Μεταπτυχιακού Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Βόννης
Κάτοχος Μεταπτυχιακού Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής Πανεπιστημίου Πειραιώς
Κάτοχος Πτυχίου Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης Πανεπιστημίου Πειραιώς

Μπορεί επίσης να σας αρέσει