Νέα, Πολιτική, Οικονομία, Διεθνή

Πώς «διαβάζουν» την τουρκική κρίση οι Ελληνες νηματουργοί

Τις επιδράσεις από την εντεινόμενη κρίση στην τουρκική οικονομία προσπαθούν να αξιολογήσουν οι Έλληνες κλωστοϋφαντουργοί προκειμένου να σταθμίσουν τις πιθανές εξελίξεις στην ευρωπαϊκή αγορά νήματος κατά τη νέα σεζόν που θα ξεκινήσει το προσεχές φθινόπωρο.

«Σύμφωνα με τη θεωρία, η ελεύθερη πτώση της τουρκικής λίρας καθιστά πολύ φτηνότερα τα παραγόμενα νήματα στη γειτονική χώρα, οπότε αυτά θα καταστούν περισσότερο ανταγωνιστικά σε σχέση με τα ελληνικά. Ωστόσο, από τη θεωρεία στην πράξη, πολλές φορές η απόσταση είναι μεγάλη», δηλώνει στο Euro2day.gr γνωστός παράγοντας του κλάδου, συμπληρώνοντας:

«Το 40%-60% του συνολικού κόστους μιας νηματουργίας είναι η πρώτη ύλη και στην περίπτωσή μας το βαμβάκι. Το βαμβάκι θα καταστεί πανάκριβο για τις τουρκικές επιχειρήσεις, όχι μόνο γιατί η διεθνής τιμή του είναι περίπου 15% ψηλότερη από πέρυσι, αλλά και γιατί έχει μεσολαβήσει η συναλλαγματική βουτιά της λίρας έναντι του αμερικανικού νομίσματος.

Ανοδικά όμως θα επηρεαστούν και οι περισσότερες άλλες κατηγορίες κόστους για τις τουρκικές κλωστοϋφαντουργίες, ξεκινώντας από την ενέργεια και φτάνοντας στο κόστος χρηματοδότησης. Όσες εταιρείες είναι δανεισμένες σε δολάρια θα υποστούν μεγάλες συναλλαγματικές ζημίες, ενώ εκείνες που είναι εκτεθειμένες σε τοπικό νόμισμα θα δουν το ύψος των χρεωστικών τους επιτοκίων να ανεβαίνει.

Πέραν αυτών όμως, είναι πολύ πιθανόν οι τουρκικές νηματουργίες να βρεθούν αντιμέτωπες με μεγαλύτερα προβλήματα. Σήμερα, τις καλές ποιότητες βάμβακος τις εισάγουν κυρίως από ΗΠΑ και Ελλάδα. Θα μπορέσουν όλες οι τουρκικές νηματουργίες να διαθέσουν τόσο υψηλότερα ποσά έτσι ώστε να αποκτήσουν ποιοτικό βαμβάκι;

Ένα δεύτερο ζήτημα είναι το πώς θα επηρεάσει ο αυξημένος κίνδυνος της χώρας τα συμβόλαια των τουρκικών νηματουργιών με την Ευρώπη. Για παράδειγμα, πόσο εύκολα ένας Ευρωπαίος πελάτης θα κλείσει μια παραγγελία για να παραλάβει νήμα σε έξι ή εννέα μήνες, όταν σήμερα είναι τόσο υψηλό το τουρκικό country risk; Εκεί λοιπόν, οι ελληνικές εταιρείες θα μπορούσαν να διεκδικήσουν και ίσως να κερδίσουν κάποια τέτοια συμβόλαια.

Το θέμα όμως δεν έχει μόνο βραχυμεσοπρόθεσμη διάσταση, αλλά κυρίως μακροπρόθεσμη. Στην πολιτική, όλα μπορούν να αλλάξουν. Ενδεχομένως, αύριο να συμφωνήσουν Τράμπ και Ερντογάν και έτσι η ισοτιμία της τουρκικής λίρας να ανακάμψει ως ένα βαθμό.

Το πρόβλημα όμως της τουρκικής οικονομίας είναι βαθύτερο και δομικό. Όλοι συμφωνούν πως θα απαιτηθούν προγράμματα δημοσιονομικής πειθαρχίας και το ερώτημα είναι το κατά πόσο μέσα σε ένα περιβάλλον λιτότητας, το τουρκικό κράτος θα συνεχίζει να στηρίζει με κίνητρα τις τοπικές μονάδες της; Είναι λοιπόν πολύ πιθανόν, τα κίνητρα προς τις κλωστοϋφαντουργικές εταιρείες, είτε να εξαλειφθούν, είτε έστω να μειωθούν δραστικά».

Ανταγωνιστική η Ελλάδα, εάν…

Γενικότερα, στελέχη ελληνικών εταιρειών θεωρούν πως μετά το πραξικόπημα του Ιουνίου του 2016, αρκετοί ξένοι παράγοντες έχουν αρχίσει να ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη πολιτική και οικονομική πορεία της Τουρκίας (βλέπε δημοσίευμα του Euro2day.gr στις 3 Ιανουαρίου του 2017 με τίτλο «Σε τουρκικό δώρο ποντάρουν οι ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες» .

Κάποιοι ευρωπαίοι πελάτες, θα ήθελαν ενδεχομένως μεσοπρόθεσμα να μειώσουν την εξάρτησή τους από τους Τούρκους παραγωγούς και ένα κομμάτι αυτής της ζήτησης να καλυφθεί -κάτω από προϋποθέσεις- από την Ελλάδα.

Σύμφωνα με παράγοντες της ελληνικής αγοράς, η εγχώρια κλωστοϋφαντουργία έχει σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης, από τη στιγμή που η δραστηριότητα στηριχτεί στρατηγικά από την Πολιτεία.
Σύμφωνα λοιπόν με στέλεχος εισηγμένης εταιρείας, «είναι μύθος πως οι ελληνικές μονάδες δεν είναι σήμερα ανταγωνιστικές και αυτό γιατί σε μεγάλο βαθμό έχουν αρθεί κάποια εμπόδια του παρελθόντος.

Σήμερα για παράδειγμα, το ευρώ βρίσκεται πολύ χαμηλότερα σε σχέση με το δολάριο, εξέλιξη που μας ευνοεί.
Επίσης, σήμερα δεν υπάρχουν στην Κίνα τα τόσο χαμηλά μισθολογικά κόστη του παρελθόντος, ενώ μεγάλο ποσοστό της ασιατικής παραγωγής καταναλώνεται μέσα στην Ασία από πληθυσμούς που βλέπουν το διαθέσιμο εισόδημά τους να αυξάνεται.

Το μεγάλο μας πρόβλημα που είναι το ενεργειακό κόστος, έχει ως ένα βαθμό αμβλυνθεί μετά τις καλύτερες τιμές που προέκυψαν από την απελευθέρωση της εγχώριας αγοράς. Και πέραν αυτών, η Ελλάδα διαθέτει προσωπικό με μεγάλη τεχνογνωσία, βρίσκεται κοντύτερα στις ευρωπαϊκές αγορές και είναι χώρα που παράγει βαμβάκι.

Οι περισσότερες εταιρείες ακόμη και κάτω από τις τρέχουσες αντίξοες συνθήκες εμφανίζουν θετικά λειτουργικά αποτελέσματα, πλην όμως το μεγάλο πρόβλημα έγκειται στα δάνεια του παρελθόντος σε συνδυασμό με τα υψηλά επιτόκια έχουν δημιουργήσει ένα δυσβάστακτο κόστος χρηματοδότησης για τον κλάδο, όταν αυτή υπάρχει».

Το βαμβάκι

Σε αντίθεση με την αγορά του νήματος που ίσως να ευνοηθεί μακροπρόθεσμα σε περίπτωση που συνεχιστεί η οικονομική κρίση στη γειτονική χώρα, αναμφίβολα οι παραγωγοί βάμβακος θα πρέπει να περιμένουν μείωση των εξαγωγών τους προς την Τουρκία και διοχέτευση των προϊόντων τους προς άλλες αγορές. Η τάση μείωσης βέβαια, έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και μια διετία.





Πηγή: euro2day.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει