Νέα, Πολιτική, Οικονομία, Διεθνή

Γιατί τα καρύδια μοιάζουν με τον εγκέφαλο;

Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφο ή ελκυστικό από μια θεραπευτική τροφή που μοιάζει κιόλαςμε το όργανο που θρέφει και θεραπεύει.

Παρ’ όλο που γενικά θεωρείται απλή σύμπτωση είναι δύσκολο για μένα να παραδεχτώ το εξαιρετικό σχέδιο του καρυδιού, του οποίου το εσωτερικό μοιάζει με τα 2 ημισφαίρια του εγκεφάλου και είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, χωρίς να λάβω υπόψη την πιθανότητα η Μητέρα Φύση να δημιούργησε μια υψηλού βαθμού συνεξελικτική μη αυθαίρετη διαδικασία στη φυσική τάξη των πραγμάτων. Είναι γνωστό ότι τα καρύδια διαθέτουν μια δυσανάλογα μεγάλη ποσότητα λιπαρών οξέων, ειδικά τα ωμέγα-3 EPA / DHA και το άλφα λινολενικό οξύ το οποίο είναι απαραίτητο για την καλύτερη υγεία του εγκεφάλου.

Επιπλέον, τα καρύδια περιέχουν γνωστές νευροπροστατευτικές ενώσεις, όπως γαλλικό οξύ, ισομερή βιταμίνης Ε, μελατονίνη, φυλλικό οξύ και πολυφαινόλες. Πρόκειται για σύμπτωση ή η Μητέρα Φύση μας δίνει ενδείξεις τόσο ξεκάθαρες που θα πρέπει να είμαστε τουλάχιστον ανόητοι για να τις παραβλέψουμε;

Σκεφτείτε την περίπτωση του ροδιού, το οποίο θεωρείται σε όλο τον κόσμο ως μια τροφή που βοηθά στην αναζωογόνηση, τη γονιμότητα και την ευημερία ενώ διαθέτει βαθιά πολιτιστική και μυθολογική σημασία. Περιέργως, το ρόδι δεν μοιάζει μόνο με τις ωοθήκες των θηλαστικών, αλλά αποτελεί κυριολεκτικά την «ωοθήκη» του φυτού που παράγει ορισμένες παρόμοιες ορμόνες (π.χ. οιστρόνη και τεστοστερόνη) τις οποίες παράγουν συνήθως μόνο τα ζώα και που μπορούν ακόμη και να αντικαταστήσουν τη λειτουργία τους σε περιπτώσεις ωοθηκεκτομής που επιφέρουν εμμηνόπαυση.

Τα παραδείγματα αυτά καθρεφτίζουν το φαινόμενο που κάποτε θεωρούνταν μέρος του «δόγματος των υπογραφών», μια έννοια που έχει τις ρίζες της τουλάχιστον 500 χρόνια πριν στην εποχή του Παράκελσου (1491-1541), ο οποίος είχε πει τα εξής: «Η Φύση χαρακτηρίζει κάθε είδους φυτό… ανάλογα με το θεραπευτικό του όφελος». Παρ’ όλο που στην αρχαιότητα αυτή η ιδέα μερικές φορές λαμβανόταν υπόψη κυριολεκτικά με τις επιφανειακές ομοιότητες ανάμεσα στα φυτά και τα ανθρώπινα όργανα συχνά να αποδεικνύονται λανθασμένες, είχε σημαντική ιατρική αξία και αναμφίβολα υπάρχει βαθιά σοφία κρυμμένη στα αρχαία ιατρικά κείμενα, τις έννοιες και τις μεθόδους.

Πιστεύω ότι πλησιάζουμε στη χρυσή εποχή της αμοιβαίας αξιολόγησης, όπου ο αρχαίος και ο σύγχρονος κόσμος θα συναντηθούν για να επιβεβαιώσουν ο ένας τον άλλο ενισχύοντας την επίγνωση ότι η φυσική θεραπεία και η αυτοΐαση αποτελούν τον μοναδικό λογικό δρόμο που αξίζει να ακολουθήσουμε τουλάχιστον σε περιπτώσεις μη επειγόντων ιατρικών προβλημάτων.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει