Spiegel: «Πες κάτι, Μέρκελ!»

Σκληρή κριτική στην Άγκελα Μέρκελ ασκεί το περιοδικό Spiegel σε δημοσίευμά του, που κατηγορεί τη γερμανίδα καγκελάριο για καταστροφική επικοινωνιακή πολιτική, μυστικοπάθεια και πατερναλισμό.

«Υπάρχουν πολλά να συζητήσουμε αυτές τις ημέρες. Το πρόβλημα του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, τα κινήματα στη Βόρεια Αφρική και τη νέα ριζοσπαστική ενεργειακή στρατηγική στη Γερμανία. Η σιωπή της καγκελαρίου Μέρκελ δείχνει ξεκάθαρα ότι η επικοινωνιακή της πολιτική είναι μια καταστροφή», ξεκινά το σχόλιο, με τίτλο «Πες κάτι, Μέρκελ!», δια χειρός Dirk Kurbjuweit.

Στις Δημοκρατίες, οι πολιτικές αφήνονται και κρίνονται στο δημόσιο διάλογο, κάτι που δεν συμβαίνει τώρα στη Γερμανία. Η γερμανίδα καγκελάριος αρνείται να μετάσχει σε μια συζήτηση για τα θεμελιώδη θέματα που απασχολούν τη χώρα.

Βέβαια, η Μέρκελ δεν ήταν ποτέ γνωστή για το στόμφο της ούτε για το επικοινωνιακό της χάρισμα. Διαχειρίζεται την εξουσία σαν «μηχανικός». Αυτό ήταν πάντα λυπηρό, αλλά πλέον, γίνεται και επιβλαβές. Παρότι έχει πάρει σπουδαίες αποφάσεις για μια σειρά ζητήματα, οι δημόσιες παρεμβάσεις της είναι στην καλύτερη περίπτωση ήσσονος σημασίας.

Η επικοινωνιακή της πολιτική είναι μια καταστροφή και υπάρχουν τρεις λόγοι γι αυτό: η ανικανότητα, η μυστικότητα και ο πατερναλισμός, αναφέρει το δημοσίευμα.

Ανεπάρκεια

Ποιος είναι ο επικοινωνιακός στόχος μιας πολιτικής ηγεσίας; Να μεταδώσει στους πολίτες ότι εργάζεται για τα συμφέροντά τους, ζωγραφίζοντας μια ελκυστική «αυτοπροσωπογραφία». Κι είναι δουλειά των ΜΜΕ να αποκαλύψουν την ασχήμια πίσω από το όμορφο πορτρέτο.

Η κυβέρνηση της Μέρκελ βέβαια, δεν έχει δώσει ακόμη στους δημοσιογράφους να τραβήξουν το πέπλο, γιατί είναι ανίκανη να δημιουργήσει το ίδιο το πέπλο. Οι επικοινωνιακοί χειρισμοί δείχνουν πολλές φορές τα πράγματα χειρότερα απ’ όσο πραγματικά είναι.

Πατερναλισμός

Μπορεί κάποιος να φέρει ερήμωση σε μια χώρα; Η Μέρκελ μπορεί. Στην προεκλογική εκστρατεία του 2009, η Μέρκελ στήριξε τη στρατηγική της στη χαμηλή προσέλευση ψηφοφόρων. Τα κατάφερε. Περίπου το 30% των ψηφοφόρων παρέμειναν σπίτι τους, παραμένοντας παγερά αδιάφοροι για τις εκλογές. Ήταν μια προσωπική της επιτυχία, αλλά δεν ήταν καθόλου επιτυχία για τη Δημοκρατία.

Η αποχή ήταν ένα αρνητικό ρεκόρ. Από τότε, η Μέρκελ δεν έχει κάνει την παραμικρή προσπάθεια να αναβιώσει το δημοκρατικό διάλογο, ακόμη κι αν υπάρχουν πολλά για να συζητήσουμε. Η ενεργειακή πολιτική, η πυρηνική ενέργεια, γιατί θα πρέπει να διασωθεί η Ελλάδα, γιατί το ευρώ θα πρέπει να διασωθεί και είναι καλύτερο από το μάρκο, είναι μερικά από τα ερωτήματα.

Είναι ώρα για εξηγήσεις. Όμως η Μέρκελ αρνείται να τις δώσει. Η γερμανίδα καγκελάριος σε off the record συζητήσεις με δημοσιογράφους μπορεί να γίνει αστεία και γοητευτική και να δώσει έξυπνες αναλύσεις. Δημοσίως, ο λόγος της είναι μάλλον «γραφειοκρατικός και το μόνο που μεταδίδει στους πολίτες είναι μια καταθλιπτική αίσθηση της απογοήτευσης.

Μια δεύτερη εξήγηση για την έλλειψη της φωνής της είναι ο πατερναλισμός ή «ματερναλισμός», αφού μιλάμε για γυναίκα. Η Μέρκελ λαμβάνει αποφάσεις για τους άλλους με γνώμονα αυτό που πιστεύει ότι είναι καλύτερο γι αυτούς. Ξέρει τι είναι καλύτερο για τον καθένα. Κι οι πολίτες πρέπει να συμμορφώνονται, αντί να θρηνούν, γιατί ενεργεί σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

Αυτός είναι ο σιωπηλός πατερναλισμός της Μέρκελ. Η μυστικοπάθειά της καταλήγει να γίνεται συνώνυμη με μια μορφή πολιτικής αλαζονείας.

Ωστόσο, ο πατερναλισμός και η Δημοκρατία δεν είναι μεταξύ τους συμβατές έννοιες. Μια κοινωνία δεν μπορεί να παρομοιαστεί με μια οικογένεια που κάθεται μαζί στο τραπέζι, χωρίς να μιλά, όπως στους προηγούμενους αιώνες. Ο λόγος, ο διάλογος είναι απαραίτητος. Ο λόγος δεν είναι μόνον μέρος της Δημοκρατίας. Είναι η ουσία της. Χωρίς λόγια δεν γίνεται τίποτα, υπάρχει μόνον ένας σκελετός.

«Καγκελάριε Μέρκελ, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε- επιτέλους», καταλήγει το δημοσίευμα.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει